بسم الله الرحمن الرحیم فرموده اند: علم خود را به شک تبدیل نکنید. گزاره دریافتی از این حدیث، اینکه: زیرا علم، در صورتی با خود صبر می آورد که نسبت به آن ثبات اطمینان وجود داشته باشد. ثبات اطمینان، استقامت انسان در دانستن است. در صورتی که فرد در علم به آنچه می داند و حق و ثابت است، به شک بیفتد، صبر خود را در عمل به آن علم از دست می دهد. شک، از عوامل شکست صبر در مسیر علمی است. پس از مواقفی که فرد را دچار شک به علمش می کند، بایستی دوری جست. گزاره کاربردی اینکه: از موقعیت ها، ارتباطات با افراد، خواندن مطالبی و... که پمپاژ شک میکنند، تا وقتی خود ثبات علمی پیدا نکرد

بسم الله الرحمن الرحیم امام برای غلام/کنیزش یک کاری می کند حتما... کسی در بیت آنها، تشنه، گرسنه، عریان و... در یک کلام بی توجه نمی ماند. مگر خودش به اختیار از بیت خارج شود یا هیچ گاه اختیار نکند که در بیت شان حاضر شود! و توهم کند دارد آزادانه زندگی میکند! امام مزد کارگرش را قبل از خشک شدن عرقش می دهد... امام فراتر از انتظار غلامش به او عطاء میکند... امام غلامش را تربیت می کند... امام غلام می خرد، تربیت میکند و بعد آزاد می کند... آدم ممکن است فرزند امام نباشد، اما غلام که میتواند باشد. امام برای غلامی که زندگیش را وقف حضور در بیت او و مامور بودن به ام